|
ابن بابويه به سند معتبر از سالم روايت كرده است كه گفت:
رفتم بخدمت حضرت صادق (عليه السلام) در اواخر ماه رجب كه چند روز از آن مانده بود
چون نظر مبارك آن حضرت بر من افتاد ، فرمود كه آيا روزه گرفتهاى در اين ماه گفتم نه و الله اى فرزند
رسول خدا . فرمود كه آنقدر ثواب از تو فوت شده است كه قدر آن را به غير خدا كسى نمىداند
به درستى كه اين ماهى است كه خدا آن را بر ماههاى ديگر فضيلت داده و حرمت آن را عظيم نموده
و براى روزه داشتن آن گرامى داشتن را بر خود واجب گردانيده.
پس گفتم يا ابن رسول الله اگر در باقيمانده اين ماه روزه بدارم آيا به بعضى از ثواب روزهداران آن فايز
مىگردم . فرمود :اى سالم هر كه يك روز از آخر اين ماه روزه بدارد خدا او را ايمن گرداند
از شدت سكرات مرگ و از هول بعد از مرگ و از عذاب قبر و هر كه دو روز از آخر اين ماه روزه دارد
بر صراط به آسانى بگذرد و هر كه سه روز از آخر اين ماه را روزه دارد ايمن گردد از ترس بزرگ روز قيامت
و از شدتها و هولهاى آن روز و برات بيزارى از آتش جهنم به او عطا كنند و
بدانكه از براى روزه ماه رجب فضيلت بسيار وارد شده است و روايت شده كه:
اگر شخص قادر بر آن نباشد هر روز صد مرتبه اين تسبيحات را بخواند تا ثواب روزه آن را دريابد
سُبْحَانَ الْإِلَهِ الْجَلِيلِ سُبْحَانَ مَنْ لا يَنْبَغِى التَّسْبِيحُ إِلا لَهُ سُبْحَانَ الْأَعَزِّ الْأَكْرَمِ
سُبْحَانَ مَنْ لَبِسَ الْعِزَّ وَ هُوَ لَهُ أَهْلٌ
|
