یاران حضرت مهدی (جوانان)

در روايات مهدوى، از جوانان بسيار سخن رفته است.

در حديثى از حضرت على (ع) آمده است كه ياران اصلى قائم (ع) همگى جوان هستند

 و سالخورده در ميان آنان اندك است به سان سرمه در چشم يا نمك در طعام، باز هم كمتر.

در حديث آمده است: سيد هاشمى كه از فرزندان امام حسن(ع) است

و با دوازده هزار سوار به حضرت مهدى (ع) مي پيوندد جوان است.

در احوال اهل آخر الزمان آمده است كه جوانان، غنا و مشروبات را حلال مى شمارند ،

به فسق و فجور گرايش پيدا مى كنند  و در بى عفتى غوطه ورند.

در روايتى آمده است: دشمنى سخت براى مردم شام صف آرايى مى كند

 كه همه ملت اسلامى براى مقابله با آنها گرد مى آيند , گفته شد: مراد شما روميان يهود است،

فرمود: آرى، سپس فرمود: در آن هنگام جنگى در مى گيرد و بيشتر جوانان، از اسلام برمى گردند.

در حديثى امام صادق(ع) مى فرمايد: در حالى كه جوانان شيعه، بر پشت بام ها خوابيده اند،

 ناگهان آن ها را گروه گروه در يك شب و بدون وعده قبلى نزد حضرت مى آورند.

 آن گاه همگى صبحگاه نزد حضرت گرد مى آيند.

ويژه وفات كريمه اهل بيت ، حضرت فاطمه معصومه (سلام الله عليها)

نام شريف آن بزرگوار فاطمه و مشهورترين لقب آن حضرت، «معصومه» است.

پدر بزرگوارش امام هفتم شيعيان حضرت موسى بن جعفر (ع) و

مادر مكرمه اش حضرت نجمه خاتون (س) است . آن بانو مادر امام هشتم نيز هست .

لذا حضرت معصومه (س) با حضرت رضا (ع) از يك مادر هستند.

ولادت آن حضرت در روز اول ذيقعده سال ١٧٣ هجرى قمرى در مدينه منوره واقع شده است.

ديرى نپاييد كه در همان سنين كودكى مواجه

با مصيبت شهادت پدر گرامى خود در حبس هارون در شهر بغداد شد.

لذا از آن پس تحت مراقبت و تربيت برادر بزرگوارش حضرت على بن موسى الرضا (ع) قرارگرفت.

در سال ٢٠٠ هجرى قمرى در پى اصرار و تهديد مأمون عباسى

سفر تبعيد گونه حضرت رضا (ع) به مرو انجام شد و

آن حضرت بدون اين كه كسى از بستگان و اهل بيت خود را همراه ببرند راهى خراسان شدند.

يك سال بعد از هجرت برادر، حضرت معصومه (س) به شوق ديدار برادر و اداي رسالت زينبي و

پيام ولايت به همراه عده اى از برادران و برادرزادگان به طرف خراسان حركت كرد

 و در هر شهر و محلى مورد استقبال مردم واقع مى شد. اين جا بود كه آن حضرت نيز

همچون عمه بزرگوارشان حضرت زينب(س) پيام مظلوميت و غربت برادر گراميشان را

به مردم مؤمن و مسلمان مى رساندند و مخالفت خود و اهلبيت (ع)

را با حكومت حيله گر بنى عباس اظهار مى كرد. بدين جهت تا كاروان حضرت به شهر ساوه رسيد

عده اى از مخالفان اهلبيت كه از پشتيبانى مأموران حكومت برخوردار بودند،سر راه را گرفتند

 و با همراهان حضرت وارد جنگ شدند، در نتيجه تقريباً همه مردان كاروان به شهادت رسيدند،

حتى بنابر نقلى حضرت(س) معصومه را نيز مسموم كردند.

در روز دهم ربيع الثانى و «بنا بر قولى دوازدهم ربع الثانى» سال ٢٠١ هجرى

پيش از آن كه ديدگان مباركش به ديدار برادر روشن شود، در ديار غربت و با اندوه فراوان ديده

 از جهان فروبست و شيعيان را در ماتم خود به سوگ نشاند .

مردم قم با تجليل فراوان پيكر پاكش را به سوى محل فعلى كه در آن روز بيرون شهر و

 به نام «باغ بابلان» معروف بود تشييع نمودند.

همين كه قبر مهيا شد دراين كه چه كسى بدن مطهر آن حضرت را داخل قبر قرار دهد

دچار مشكل شدند، كه ناگاه دو تن سواره كه نقاب به صورت داشتند از جانب قبله پيدا شدند

و به سرعت نزديك آمدند و پس از خواندن نماز يكى از آن دو وارد قبر شد و

ديگرى جسد پاك و مطهر آن حضرت را برداشت و به دست او داد تا در دل خاك نهان سازد.