|
«قدر» در لغت به معناى اندازه و اندازهگیرى است.
«تقدیر» نیز به معناى اندازهگیرى و تعیین است. اما معناى اصطلاحى«قدر»،
عبارت است از ویژگى هستى و وجود هر چیز و چگونگى آفرینش آن
به عبارت دیگر، اندازه و محدوده وجودى هر چیز، «قدر» نام دارد. بنابر دیدگاه حكمت الهى،
در نظام آفرینش، هر چیزى اندازهاى خاص دارد و هیچ چیزى بىحساب و كتاب نیست.
جهان حساب و كتاب دارد و بر اساس نظم ریاضى تنظیم شده، گذشته،
حال و آینده آن با هم ارتباط دارند.
شب قدر یكى از شبهاى دهه آخر ماه رمضان است.
طبق روایات ما، یكى از شبهاى نوزدهم یا بیست و یكم و به احتمال زیادتر،
بیست و سوم ماه مبارك رمضان است. در این شب - كه شب نزول قرآن به شمار مىآید -
امور خیر و شر مردم و ولادت، مرگ، روزى، حج، طاعت، گناه و خلاصه هر حادثهاى كه در طول سال
واقع مىشود، تقدیر مىگردد. شب قدر همیشه و هر سال تكرار مىشود. عبادت در آن شب،
فضیلت فراوان دارد و در نیكویى سرنوشت یك ساله بسیار مؤثر است.
در این شب تمام حوادث سال آینده به امام هر زمان ارائه مىشود
و وى از سرنوشت خود و دیگران با خبر مىگردد.
امام باقر علیه السلام مىفرماید: «انه ینزل فى لیلة القدر الى ولى الامر تفسیر الامور سنةً سنةً،
یؤمر فى امر نفسه بكذا و كذا و فى امر الناس بكذا و كذا؛
« در شب قدر به ولى امر (امام هر زمان) تفسیر كارها و حوادث نازل مىشود و
وى درباره خویش و دیگر مردمان مأمور به دستورهایى مىشود.»
مرحوم كلینى در كافى از امام باقر علیه السلام نقل مىكند كه آن حضرت در جواب معناى آیه
«إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِی لَیْلَةٍ مُبارَكَةٍ» فرمودند:
«آرى شب قدر، شبى است كه همه ساله در ماه رمضان و در دهه آخر آن، تجدید مىشود.
شبى كه قرآن جز در آن شب نازل نشده و آن شبى است كه خداى تعالى دربارهاش فرموده است:
«فیها یفرق كل امر حكیم؛ در آن شب هر، امرى با حكمت، متعین و ممتاز مىگردد.»
آنگاه فرمود: «در شب قدر، هر حادثهاى كه باید در طول آن سال واقع گردد، تقدیر مىشود؛»
خیر و شر، طاعت و معصیت و فرزندى كه قرار است متولد شود یا اجلى كه قرار است فرارسد
یا رزقى كه قرار است برسد و ... .»
|