شیعه در عصر ظهور

شيعيان در عصر ظهور حضرت مهدى (ع)در طليعه ياران او هستند و

در عصر ظهور به اوج اقتدار و شكوه خواهند رسيد.

امام صادق (ع) فرمود: شيعيان ما در حكومت قائم (ع) سروران و زمامداران زمين،

و فرمانروايان آن هستند و به هركدام، قدرت و نيروى چهل قهرمان داده مى شود

و نيز فرمودند : خداوند خوف و ترس را از قلب شيعيان ما بركنده و آن را در قلب دشمنان ما جاى

 مى دهد . از اين رو هركدام از آنان برنده تر از نيزه وپرشهامت تر از شيرند.

دشمنان را با سرنيزه خويش زخمِ كارى مى زنند و

به وسيله شمشير از پاى درمى آورند و پايمال مى سازند.

در روايات است: هنگامى كه قائم (ع) قيام كند، خداوند در دستگاه شنوايى و بينايى شيعيان ما، گستردگى و كشش ويژه اى مى بخشد تا ميان آنان و مهدى ما، واسطه و نامه رسان يا فاصله اى نباشد

يا اين كه فرموده اند: مؤمن درعصر قائم (ع) در حالى كه در مشرق است، برادر خويش را كه در مغرب است مى بيند و همان گونه كه در مغرب است، برادر مؤمن خويش را در مشرق مى بيند.

امام باقر(ع) فرمود: مردم، ماليات اموال و امكانات خويش را خود به دلخواه و افتخار به سوى دولت مهدى مى برند و خداوند بر شيعيان، چنان وسعت و بركت و رفاه و امكاناتى ارزانى مى دارد كه اگر حقيقت سعادت ونيكبختى را نمى فهميدند و به ارزش هاى اخلاقى آراسته نبودند، مست امكانات مى شدند و به طغيان و تجاوز سر برمى داشتند، اما آنان به دليل رشد فكرى و تكامل عقلى، خداى را سپاس

مى گذارند  و به وظايف خويش در نهايت جديت عمل مى كنند.

ولادت حضرت فاطمه معصومه (س) مبارک باد

حضرت فاطمه معصومه (س) در روز اول ذيقعده سال 173 هجري، در شهر مدينه چشم به جهان گشود. اين بانوي بزرگوار، از همان آغاز، در محيطي پرورش يافت که پدر و مادر و فرزندان، همه به فضايل اخلاقي آراسته بودند. عبادت و زهد، پارسايي و تقوا، راستگويي و بردباري، استقامت در برابر ناملايمات، بخشندگي و پاکدامني و نيز ياد خدا، از صفات برجسته اين خاندان پاک سيرت و نيکو سرشت به شمار

مي رفت. پدران اين خاندان، همه برگزيدگان و پيشوايان هدايت،

گوهرهاي تابناک امامت و سکان داران کشتي انسانيت بودند.

سرچشمه دانش :

حضرت معصومه (س) در خانداني که سرچشمه علم و تقوا و فضايل اخلاقي بود، پرورش يافت. پس از آنکه پدر بزرگوار آن بانوي گرامي به شهادت رسيد، فرزند ارجمند آن امام، يعني حضرت رضا (ع) عهده دار امر تعليم و تربيت خواهران و برادران خود شد و مخارج آنان را نيز بر عهده گرفت. در اثر توجهات زياد آن حضرت، هر يک از فرزندان امام کاظم (ع) به مقامي والا دست يافتند و زبانزد همگان گشتند. ابن صباغ ملکي در اين باره ميگويد: «هر يک از فرزندان ابي الحسن موسي معروف به کاظم، فضيلتي مشهور دارد». بدون ترديد بعد از حضرت رضا (ع) در ميان فرزندان امام کاظم (ع)، حضرت معصومه (س) از نظر علمي و اخلاقي، والامقام ترين آنان است. اين حقيقت از اسامي، لقب ها، تعريف ها و توصيفاتي که ائمه اطهار (ع) از ايشان نموده اند، آشکار است و اين حقيقت روشن مي سازد

که ايشان نيز چون حضرت زينب (س) «عالمه غير معلمه» بوده است

مظهر فضايل :

حضرت فاطمه معصومه (س) مظهر فضايل و مقامات است. روايات معصومان (ع) فضيلت ها و مقامات بلندي را به آن حضرت نسبت مي دهد. امام صادق (ع) در اين باره مي فرمايند: «آگاه باشيد که براي خدا حرمي است و آن مکه است؛ و براي پيامبر خدا حرمي است و آن مدينه است. و براي اميرمؤمنان حرمي است و آن کوفه است. بدانيد که حرم من و فرزندانم بعد از من، قم است. آگاه باشيد که قم، کوفه کوچک ماست، بدانيد بهشت هشت دروازه دارد که سه تاي آن ها به سوي قم است. بانويي از فرزندان من به نام فاطمه، دختر موسي، در آن جا رحلت مي کند که با شفاعت او،

 همه شيعيان ما وارد بهشت  مي شوند.»

کريمه اهل بيت :

حضرت معصومه (س) در زبان دانشمندان و فقيهان گران قدر شيعه، به لقب «کريمه اهل بيت» ياد مي شود. از ميان بانوان اهل بيت، اين نام زيبا تنها به آن حضرت اختصاص يافته است. بر اساس روياي صادق و صحيح نسب شناس گرانقدر، مرحوم آيت الله مرعشي نجفي، اين لقب از طرف امام صادق (ع) بر حضرت معصومه (س) اطلاق شده است. در اين رؤيا، امام صادق (ع) به آيت الله نجفي که با دعا و راز و نياز، تلاش پيگيري را براي يافتن قبر مطهر حضرت زهرا (س) آغاز کرده خطاب فرمود:

برتو باد به کريمه اهل بيت.

القاب حضرت معصومه (س) :

به طور کلي، سه زيارت نامه براي حضرت معصومه (س) ذکر شده که يکي از آن ها مشهور و دو تاي ديگر غير مشهور است. اسامي و لقب هايي که براي حضرت معصومه (س) در دو زيارت نامه غير مشهور ذکر شده؛ به قرار ذيل است: طاهره (پاکيزه)،  حميده (ستوده)؛ بِرّه (نيکوکار)؛ رشيده (حد يافته)؛ تقّيه (پرهيزگار)؛ رضّيه (خشنود از خدا)؛ مرضيّه (مورد رضايت خدا)؛ سيده صديقه (بانوي بسيار راستگو)؛ سيده رضيّه مرضّيه (بانوي خشنود خدا و مورد رضاي او)؛ سيدةُ نساء العالمين (سرور زنان عالم). هم چنين محدثّه و عابده از صفات و القابي است که براي حضرت معصومه (س) عنوان شده است.

المهدی

شهادت امام صادق (ع) تسلیت باد

نام: جعفر (به معنى نهر جارى پرفايده)       كنيه: ابو عبداللّه  لقب: صادق     پدر: حضرت محمد بن على (ع)      مادر: معروف به ام فروه،     دختر قاسم بن محمد بن ابوبكر	تاريخ ولادت: يكشنبه 17 ربيع الاول ، سال 83 هجرى   مكان ولادت: مدينه     مدت عمر مبارک : 65 سال علت شهادت: مسموميت   قاتل ملعون: منصور دوانيقى  زمان شهادت: يكشنبه 25 شوال ، سال 148 هجرى
مدفن مطهر:  قـبـر شريفش در قبرستان بقيع (واقع در مدينه منوره)      در كنار قبر پدر و جدّ و عمويش امام حسن مجتبى (عليه السلام) مى باشد.

وصایای امام صادق (علیه السلام)

امام در لحظه مرگ وصایایی چندی می‌نماید که برخی در امر امامت،

برخی در زمینه مسائل خانوادگی و بخشی در مورد عامه است.

- به فرزندان خود فرمود: فَلا تَمُوتُنَّ اِلاُّ وَ اَنتُم مُسلِموُن؛

بکوشید که جز مسلمان نمیرید .

- به کسان و خویشان فرمود: اِنَّ شَفاعَتَنَا لاتَنالُ مَستَخِفّاَ بِالصَّلاةِ؛

شفاعت ما به کسی که نماز را کوچک بشمارد نمی‌رسد .

- به خانواده خود وصیت فرمود که پس از مرگش تا چند سال در موسم حج در منا

برای ایشان مراسم عزاداری بر پا کنند.

- دستور دادند برای خویشان و کسان هدیه‌ای بفرستند،

حتی هفتاد دینار برای حسن افطس از خویشان ایشان.

بخشی از وصیت راجع به مردم بود که روؤس آن دعوت به وقار و آرامش، حفظ زبان، پرهیز از دروغ و تهمت و دشمنی، دوری از تجاوزکار، پرهیز از حسادت و ترک معاصی و ... بود.

المهدی